بن کینگزلی؛ گاندی مرموز سینما
پدرش پزشک بود و اصالتاً از نسل تاجران ادویه و از گجراتیهای هند که به زنگبار مهاجرت کرده بودند. چند سالی پیش از آنکه نامش را به بن کینگزلی تغییر دهد، در کنار بازی در تئاتر نقشهای کوچکی در فیلمها و سریالهای تلویزیونی ایفا میکرد.

کینگزلی پس از «گاندی»، بدل به یک بازیگر پرکار شد و در فیلمهای مشهور زیادی بازی کرد. در طول این چهار دهه، او در ۱۰۳ فیلم بلند و ۲۵ سریال بازی کرده است.

پیش از این دو فیلم «فهرست شیندلر» و «خانهای از شن و مه» از مهمترین فیلمهای بن کینگزلی را در میان آثار رِیف فاینز و جنیفر کانلی بازیگران این آثار، معرفی کرده بودیم. حال به چهار فیلم برتر دیگر او میپردازیم:
جزیرهی شاتر (Shutter Island) (۲۰۱۰)

در این فیلم معمایی و مهیج با درونمایهای راونکاوانه بهکارگردانی مارتین اسکورسیزی بن کینگزلی با لئوناردو دیکاپریو و مارک روفالو همبازی شد. کینگزلی در این فیلم که ادای دین اسکورسیزی به آلفرد هیچکاک است، نقش «دکتر جان کاولی» مدیر یک بیمارستان روانی را در جزیرهی شاتر در سال ۱۹۵۴ بازی میکند که دو مارشال امریکایی برای بررسی گم شدن یک بیمار روانی خطرناک به آنجا میروند و گرفتار محیط غریب بیمارستان و رفتارهای عجیب «دکتر جان کاولی» میشوند. فیلم با نقدهای مثبتی همراه شد و توانست ۲۹۴میلیون دلار فروش داشته باشد و هماکنون در رتبهی ۱۸۰ برترین فیلمهای تاریخ سینما ایستاده است.
مرگ و دوشیزه (Death and the Maiden) (۱۹۹۴)
این درام مهیج و معمایی اقتباسی از نمایشنامهی معروف آریل دورفمان است که رومن پولانسکی آن را بهتصویر کشیده است. بن کینگزلی در این فیلم در نقش «دکتر روبرتو میراندا» در ناکجاآبادی در امریکای لاتین را بازی میکند که در جاده گرفتار توفان میشود و مردی که بعد از انقلاب وکیل مشهوری شده است او را به خانه میبرد. در خانه همسر مرد، از صدای «روبرتو میراندا» متوجه میشود که او همان کسی است که در سالهای پیش از انقلاب او را در زندان شکنجه میداده است و درام پیچیدهای که تا صبح بهطول میانجامد در آن خانه بین این سه نفر شکل میگیرد. سیگورنی ویوِر و استوارت ویلسون دو بازیگر دیگر فیلم هستند. بیژن میرباقری براساس همین فیلم و نمایشنامه در سال ۱۳۸۵ فیلم «روز برمیآید» را ساخت که اتفاقات داستان در آن فیلم ایرانیزه شدند.


گاندی (Gandhi) (۱۹۸۲)
دویست و بیست و ششمین فیلم برتر تاریخ سینما تا بهامروز بخش مهمی از اعتبارش را بیشک مدیون بازی بن کینگزلی با ریشههای گجراتیاش در نخستین تجربهی جدی سینماییاش است؛ و چهکسی فکر میکرد این تازهوارد، اسکار را از چنگ چهار نامزد قدرتمند آن دوره یعنی داستین هافمن (توتسی)، جک لمون (گمشده)، پل نیومن (حکم) و پیتر اوتول (سال محبوب من) برباید؟

ارسال نظر