بازتاب مرگ کارگردان «راکی»
جان جی. اویلدسن کارگردان اولین فیلم «راکی» (۱۹۷۶) و سه فیلم نخست مجموعه سینمایی «بچه کاراتهکار» در سن ۸۱ سالگی از دنیا رفت.

این کارگردان امریکایی در یکی از گفتوگوهای خود در سال ۲۰۰۶ اعتراف کرده بود هیچگاه ساخت فیلمی با قصه مشتزنی برایش جذابیت نداشت اما فیلمنامه استالونه و شخصیتپردازیاش به قدری او را تحت تاثیر قرار داده بود که تصمیم گرفت این فیلم را مقابل دوربین ببرد.
اویلدسن بعدتر، تصمیم گرفت کارگردانی فیلم دوم «راکی» را به جای یک پروژه سینمایی دیگر به عهده بگیرد؛ تصمیمی که در مصاحبه معروفش با «ورایتی» به عنوان «یکی از بزرگترین اشتباهات» زندگیاش توصیف شده است. با این حال، اویلدسن بار دیگر به جمع عوامل سازنده مجموعه سینمایی «راکی» بازگشت و «راکی ۵» را کارگردانی کرد که در سال ۱۹۹۰ اکران شد.
استالونه در واکنش به خبر درگذشت این فیلمساز گفته است: «من دار و ندارم را مدیون جان اویلدسن هستم. کارگردانیاش، شور و اشتیاقش، سرسختیاش و دل و قلبش - قلبی بزرگ- بود که دست به دست هم دادند تا «راکی» تبدیل به آنچه شود که امروز هست. او زندگی مرا زیر و رو کرد و من تا ابد مدیونش هستم. هیچکس بهتر از رفیقم جان اویلدسن نمیتوانست از عهده این کار برآید. دلتنگش خواهم شد.»
در سال ۱۹۸۳، اویلدسن بار دیگر و اینبار برای ساخت مستند کوتاه «سفر امیدوارانه» نامزد دریافت جایزه اسکار شد. انجمن کارگردانان امریکا نیز با انتشار بیانیهای به درگذشت اویلدسن واکنش نشان داده است. در بخشی از این بیانیه آمده: «در طول چند دهه، تصاویر هیجانانگیز و تاثیرگذاری که او از پیروزی، شجاعت و عواطف و احساسات روی پرده به ثبت رساند، قلب چند نسل از مردم امریکا را تسخیر کرد.»
اویلدسن عمده شهرتش را مرهون ساخت فیلمهایی درباره بازندهها یا افراد توسری خوردهای بود که بالاخره روزی طعم پیروزی و برنده شدن را میچشند. اویلدسن به عنوان فیلمبردار وارد صنعت سینما شد و از اواسط دهه ۱۹۶۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰ هفت فیلم سینمایی را مقابل دوربین برد.
سال گذشته، مستندی با عنوان «جان جی اویلدسن: پادشاه توسری خوردهها» روی پرده رفت. در این مستند، درک وین جانسن کارگردان با چهرههای سرشناسی همچون استالونه، رالف ماکیو ستاره «بچه کاراتهکار»، مارتین اسکورسیزی، برت رینولدز و جری واینتراب درباره زندگی شخصی و حرفهای فیلمساز فقید هالیوود گفتوگو کرده است.
ارسال نظر