بهمن گلبارنژاد خیلی تلخ رفت. اما یادش و الیته راهش حالا حالاها ماندگار است.
خبرگزاری خبرآنلاین: مرگ هميشه مغلوب پرندههاست. دلهره انسان براي مرگ، با ديدن زندگيهايي كه با شكوه و افتخار بهپايان ميرسند، بهپايان ميرسد. در دنيايي كه ميليونها نفر بهدنبال كشف راههاي جاودانگي هستند، فقط تعداد محدودي واقعا جاودانه ميشوند. آدمهايي كه از سربالاييها عبور ميكنند و در يك شيب تند، با همهچيز خداحافظي ميكنند. بهمن از آنها بود. سربالاييها را پشت سرگذاشت، آثار جنگ را يكعمر در بدنش حفظ كرد و به همه قطعنامههايي كه ديرتر از موعد امضا شدهبودند پوزخند زد تا پرواز كند. جنگ او را مغلوب نكرد و هيچوقت نتوانست اسيرش كند. بهمن « معلوليت محدوديت نيست » را ترجمه كرد و بههمه زبانهاي زنده دنيا به گوش همه رساند. جايي براي دلسوزي نيست، لازم نيست بگوييم او يك پدر بود، يك جانباز بود و يا از هر رهگذر ديگري كه ميتوان از آن براي دلسوزي استفاده كرد استفاده كنيم؛ امروز وقت افتخار است. بهمن بهپايان رسيد، اما تمام نميشود. انسانها بهپايان ميرسند، اما راهشان تمامي ندارد.
نظر کاربران
روحشان شاد و یادشان گرامی باد